دبیر انجمن قیر ایران با اعلام جایگاه هفتم تا نهم این صنعت در میان کالاهای غیرنفتی ارزآور کشور، از اختلال در صادرات به دلیل تعهد ارزی ۱۰۰ درصدی و نرخ پایه نامناسب بورس انتقاد کرد و خواستار اصلاح فوری این موانع شد.

به گزارش کیوسک خبر، مهرداد همتی، دبیر انجمن قیر ایران، صنعت قیر را یکی از صنایع پیشران و ارزآور کشور دانست و گفت: این صنعت با تبدیل منابع بخش خصوصی به خدمات عمومی، نقشی کلیدی در توسعه زیرساخت‌ها ایفا کرده است؛ به‌گونه‌ای که هم‌اکنون طول جاده‌های کشور به حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر رسیده است.

وی با اشاره به آمار صادرات سال گذشته افزود: در سال ۱۴۰۲، صادرات قیر ایران به ۷.۵ میلیون تن به ارزش ۲ میلیارد و ۳۵۰ میلیون دلار رسید و پیش‌بینی می‌شود امسال این میزان به ۸.۵ میلیون تن افزایش یابد. به گفته همتی، قیر تولیدی ایران با رعایت استانداردهای وزارت راه، جزو باکیفیت‌ترین قیرهای جهان بوده و با وجود تحریم‌ها، جایگاه خوبی در بازارهای جهانی دارد.

دبیر انجمن قیر ایران با اشاره به ظرفیت‌های تولیدی اظهار داشت: در حال حاضر ۸۰ واحد فعال در کشور وجود دارد، اما به دلیل کمبود خوراک اولیه (وکیوم باتوم) تنها حدود ۹ میلیون تن خوراک در اختیار واحدهاست، در حالی که ظرفیت اسمی آن‌ها به ۵۰ میلیون تن می‌رسد. نیاز داخلی سالانه کشور ۲ تا ۲.۵ میلیون تن است و مابقی حدود ۵ تا ۶ میلیون تن به صادرات اختصاص می‌یابد.

همتی مهمترین چالش کنونی صنعت قیر را الزام به بازگشت ۱۰۰ درصدی ارز صادراتی در بازه ۸۰ روزه و تنها از طریق سامانه نیما عنوان کرد و گفت: این موضوع به یک بحران بزرگ برای صادرات تبدیل شده است. همچنین نرخ پایه کالا در بورس بر اساس قیمت جهانی تعیین می‌شود، در حالی که به دلیل تحریم و مشکلات حمل‌ونقل، قیمت واقعی فروش ۱۲۰ تا ۱۳۰ دلار در هر تن پایین‌تر از نرخ پایه بورس است که صادرکنندگان را با زیان و تعهدات سنگین مواجه کرده است.

وی با اشاره به مسدود شدن برخی پایانه‌های جنوبی، بر لزوم فعال‌سازی کریدورهای شرق و شمال‌غرب تأکید کرد و گفت: متأسفانه در کریدور شمال‌غرب با مشکل تعرفه ترجیحی با ترکیه روبروییم. درخواست ما از تصمیم‌گیران، رفع تعهد ارزی صددرصدی، اصلاح نرخ پایه بورس و فعال‌سازی کریدورهای جایگزین است.

همتی در پایان خاطرنشان کرد: صنعت قیر با وجود تمام محدودیت‌ها، ظرفیت بالایی برای ارزآوری دارد و در صورت رفع موانع، ارز حاصل از صادرات آن می‌تواند صرف تأمین کالاهای اساسی مانند گوشت، برنج، روغن و دارو شده و به تاب‌آوری اجتماعی کشور کمک کند.