بازار جهانی طلا در فصل دوم سال ۲۰۲۶ یکی از تلخ‌ترین دوران خود را تجربه می‌کند؛ به‌گونه‌ای که این فلز گرانبها نه‌تنها بدترین عملکرد فصلی خود طی ۱۳ سال گذشته را به ثبت رسانده، بلکه قیمت آن به پایین‌ترین سطح طی هفت ماه اخیر نیز سقوط کرده است. سیاست‌های انقباضی پرقدرت فدرال رزرو، صعود بی‌وقفه دلار و جهش بازدهی اوراق خزانه‌داری، سه ضلع مثلثی هستند که فشار بی‌سابقه‌ای بر جذابیت سرمایه‌گذاری در طلا وارد کرده‌اند و چشم‌انداز کوتاه‌مدت این بازار را به شدت مبهم ساخته‌اند.

به گزارش کیوسک خبر، بازار طلا در روزهای پایانی ژوئن ۲۰۲۶، صحنه‌ای از فشار مضاعف را شاهد است؛ رکوردی منفی که تحلیلگران را به بازنگری کلی در پیش‌بینی‌های خود واداشته است. داده‌های معاملاتی نشان می‌دهد که قیمت هر اونس طلا در این فصل بیش از ۹ درصد کاهش یافته که این مقدار، سنگین‌ترین افت فصلی از سال ۲۰۱۳ میلادی (۱۳ سال پیش) محسوب می‌شود. هم‌زمان، بهای این فلز زردرنگ در معاملات روز جمعه به کانال ۱۸۵۰ دلار نیز نزول کرد که پایین‌ترین سطح ثبت‌شده از دسامبر ۲۰۲۵ (هفت ماه پیش) به شمار می‌رود.

فدرال رزرو و اثر دومینویی نرخ بهره
کارشناسان اقتصادی، عامل اصلی این ریزش تاریخی را رویکرد فوق‌العاده تهاجمی بانک مرکزی آمریکا در حفظ و حتی افزایش نرخ بهره می‌دانند. جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، در تازه‌ترین اظهارات خود بار دیگر بر عزم این نهاد برای مهار تورم از هر طریقی تأکید کرده و هر گونه گمانه‌زنی درباره کاهش نرخ تا پایان سال جاری را بی‌اساس خوانده است. این موضع سخت‌گیرانه، نه‌تنها دلار آمریکا را به اوج چندماهه رسانده، بلکه بازدهی اوراق قرضه ۱۰ ساله خزانه را به سطح ۴.۸ درصد افزایش داده است. نتیجه این ترکیب، کاهش شدید جذابیت طلا به‌عنوان یک دارایی بدون سود (با هزینه فرصت بالا) بوده است.

نقش دلار قوی و بازدهی اوراق در فشار بر طلا
ارزش‌گذاری طلا همواره رابطه معکوسی با شاخص دلار داشته است. در شرایط کنونی، دلار قوی، قدرت خرید سرمایه‌گذاران غیرآمریکایی را کاهش می‌دهد و همین عامل، تقاضای فیزیکی از سوی کشورهای بزرگ واردکننده مانند چین و هند را محدود کرده است. از سوی دیگر، رشد بازدهی اوراق خزانه‌داری، سرمایه‌گذاران نهادی را به سمت دارایی‌های درآمدزا سوق داده و خروج سرمایه از صندوق‌های طلا (ETFهای طلا) در ماه ژوئن به بیش از ۲.۳ میلیارد دلار رسیده است. این روند نشان می‌دهد که طلا نه‌تنها پناهگاه امن سنتی خود را از دست داده، بلکه در رقابت با اوراق قرضه، بازنده آشکار میدان بوده است.

تغییر انتظارات و رفتار سرمایه‌گذاران
بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی بانک‌های بزرگ وال‌استریت، صندوق‌های پوشش ریسک و سرمایه‌گذاران خرد در هفته‌های اخیر به طور گسترده اقدام به کاهش موقعیت‌های خرید (لانگ) طلا کرده‌اند. دلیل این تغییر رفتار، بازنگری در جدول زمانی کاهش نرخ بهره است؛ چراکه بسیاری از فعالان بازار پیش‌تر انتظار نخستین کاهش نرخ را در سپتامبر ۲۰۲۶ داشتند، اما اکنون احتمال آن را به دسامبر ۲۰۲۶ یا حتی اوایل ۲۰۲۷ موکول می‌کنند. این انتظار جدید، میانگین قیمت پیش‌بینی‌شده طلا در سه ماهه سوم را حدود ۱۰۰ دلار نسبت به برآوردهای قبلی کاهش داده است.

آینده مبهم؛ دو سناریوی متضاد
در میان تحلیلگران، دو دیدگاه متضاد شکل گرفته است. گروه اول معتقدند که تا زمانی که فدرال رزرو لحن خود را تعدیل نکند، طلا همچنان در مسیر نزولی باقی خواهد ماند و حتی احتمال شکست سطح حمایتی ۱۸۰۰ دلار نیز دور از انتظار نیست. اما دسته دوم هشدار می‌دهند که بازار فعلی بیش از حد نسبت به سیاست‌های پولی بدبین شده و هرگونه نشانه‌ای از رکود اقتصادی یا بحران در سیستم بانکی، می‌تواند به سرعت جریان معکوسی در بازار طلا ایجاد کند. همچنین، تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه یا آسیا، می‌تواند تقاضای امن‌پناهی را یکباره احیا کند.

طلا در انتظار جرقه
در مجموع، بازار طلا اکنون در نقطه‌ای حساس قرار دارد؛ جایی که قدرت دلار، سیاست‌های فدرال رزرو، انتظارات تورمی و شاخص‌های رشد اقتصادی، همگی به عنوان متغیرهای کلیدی ایفای نقش می‌کنند. آنچه مسلم است، وابستگی شدید قیمت طلا به تصمیمات آتی بانک مرکزی آمریکاست و هر گونه تغییر در لحن پاول یا داده‌های اقتصادی غیرمنتظره، می‌تواند بهانه‌ای برای جهش اصلاحی یا ادامه سقوط باشد. فعالان بازار تا انتشار صورتجلسه بعدی کمیته بازار باز فدرال رزرو (در اواخر ژوئیه)، نفس‌ها را در سینه حبس کرده‌اند تا شاید نشانه‌ای برای گشایش گره‌های این بازار پیدا شود.