رضا صالحی
رئیس‌جمهور وقیح آمریکا باز هم عربده کشیده که «ما قرار است شما را به عصر حجر برگردانیم و تمدن شما را نابود کنیم». زهی خیال باطل! جاهلیتِ مدرن، تمدن را در چهار تکه بتن و زیرساخت خلاصه کرده و نمی‌فهمد ملتی که نگاهش به جهانِ آینده است و ریشه در فرهنگی سترگ دارد، با تخریب فیزیکی به عقب برنمی‌گردد.

عصر حجرِ واقعی متعلق به کیست؟ این ملت بصیر، یا آن شخص وقیح آمریکایی که در لجن‌زار کثافت‌کاری‌ها و پرونده‌های فساد اخلاقی‌اش غرق شده است؟ عصر حجر، روزگارِ فقدان فناوری نیست؛ عصرِ سقوطِ فهم است. رکن اصلی تمدن‌ها همواره اندیشه و فلاسفه بوده‌اند، نه سرمایه‌داری هاری که از انسانیت بویی نبرده است. امروز در میانه تقابل دو نگاه ایستاده‌ایم: از یک سو مؤمنانی که تحت زعامت امام زمان (عج)، اراده‌شان از آهن سخت‌تر است، از مرگ نمی‌هراسند و با اقتدا به سیدالشهدا در برابر یزیدیان فریاد می‌آورند «مِثْلِی لاَ یُبَایِعُ مِثْلَهُ». و در سوی دیگر، مسخ‌شدگانی سقوط‌کرده به قعرِ «اسفل‌ السافلین». اگر یزید برای تاج و تخت جنایت می‌کرد، امروز این آمریکاییِ وقیح برای دو سه سال حکومت و سرپوش گذاشتن بر مفاسدش، جهان را به آتش می‌کشد و صهیونیست‌ها رکورددار قتل و غارت تاریخ شده‌اند. نتانیاهو و ترامپ به واقع حیوان‌تر از تمام عصر حجری‌ها هستند.

اینجا اما، ملکِ طلقِ امام رضا (ع) و صاحب اصلی‌اش حضرت ولی‌عصر (عج) است. ما به نیابت دفاع می‌کنیم و امام خود می‌داند چگونه با ملک خویش رفتار و از آن حفاظت کند؛ همان‌گونه که عبدالمطلب در برابر ابرهه فرمود: «أَنَا رَبُّ الْإِبِلِ وَ لِلْبَیْتِ رَبٌّ یَحْمِیهِ». شیاطین بدانند که اگر مرتکب کمترین «خریت» و تعدی به زیرساخت‌های این مرز و بوم شوند، با چنان صاعقه عذابی مواجه خواهند شد که راه فراری نیابند. ما زین پس «نه چشم در برابر چشم» که معادله حماسیِ «سر در برابر چشم» را با قاطعیتی کوبنده اجرا خواهیم کرد و تا آخرین قطره خونمان از حیثیت مملکتمان دفاع می‌کنیم. تا زنده‌ایم، یک وجب از خاک، یک قطره از نفت و یک قطره از آبمان را به کسی نخواهیم داد. تمدنی که رهبر شهیدمان آن را «تمدن نوین اسلامی» نامید، با تهدید به صد سال قبل برنمی‌گردد.

مقاومتِ ۴۷ ساله به این ملت آموخته که چگونه حتی از روی آواره‌ها، با استقامت در برابر ظالمان حماسه خلق کند. وقتی رئیس‌جمهورِ به‌اصطلاح ابرقدرت، به بهانه آزادی، دارایی‌های ما را تهدید می‌کند، تنها بلاهت خود را فریاد می‌زند؛ چرا که او هیچ غلطی نخواهد توانست بکند.

این ایستادگی ریشه در حکمتِ قرآنیِ رهبر حکیم و شهیدِ ما دارد که در آخرین روزهای حیاتشان نوید دادند: «اگر حادثه‌ای روزی اتفاق بیفتد، خداوند ملت ایران را مبعوث خواهد کرد و این ملت کار را تمام خواهد کرد.» این بعثتِ شگرف که دنیا نظاره‌گر حضور شبانه‌روزی آن است، تفسیر عینی سوره اسراست. آنجا که قرآن از فساد و طغیان بنی‌اسرائیل پرده برمی‌دارد (لَتُفْسِدُنَّ فِی الْأَرْضِ مَرَّتَیْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا کَبِیرًا)، سنت الهی بر مبعوث کردن بندگانی استوار است: «بَعَثْنَا عَلَیْکُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِی بَأْسٍ شَدِیدٍ».

این ملت برانگیخته، همان بندگان نیرومندی هستند که وارد میدان شده و «فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّیَارِ» را رقم می‌زنند تا کار متجاوزان را یک‌سره کنند؛ که این وعده‌ای قطعی است: «وَکَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا». این پیروزی یقینی است و در قامت «فتوح بزرگ» رقم خواهد خورد و این بندگانِ مبعوث‌شده مقتدرانه وارد مسجدالاقصی خواهند شد («کَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّهٍ»). همان‌گونه که فرعون در اوج قدرت نابود شد، ترامپ هم نابود خواهد شد و این ملتِ مبعوث‌شده، کار را تمام خواهد کرد.