نویدرضا مظفرجلالی مدیرعامل شرکت سرمایه گذاری مشانیردکتری مهندسی مالی

وضعیت بورس اوراق بهادار منعکس کننده سطح عملکرد تولید، خدمات و بازرگانی بسیاری از شرکت هاست و نشان از تأثیرپذیری از سیاست های دولت در ایجاد فضای مناسب کسب و کار و برخورداری متوازن آحاد مردم از منافع ملی، وضع سیاستهای پولی و مالی در بهبود هرچه بیشتر سطح ثبات اقتصادی، کنترل تورم، کاهش نرخ بیکاری، و … همچون دماسنج اقتصاد کشور، شناخته می شود.
اکنون بیش از دوماه است که به دلیل تداوم ریسک سیستماتیک، این دماسنج به خواب رفته و سوالی که مطرح می شود این است که بازگشایی بازار سهام در چه مقطعی و با بهره گیری از چه ابزارهایی باید صورت پذیرد؟ در این باب اساتید و کارشناسان بازار سرمایه موضوعات لازم را مطرح نمودند اما در تأکید و جمع بندی باید گفت: آنچه پرواضح است این است که در محیط پرابهام و نااطمینان، سرمایه گذار بعلت عدم امکان تصمیم گیری عقلانی، حضور پیدا نمی کند.
شرکت های بورسی در حوزه فولاد، پتروشیمی، خودرو و سیمان در بخشهایی بصورت مستقیم در جنگ تحمیلی اخیر مورد تهاجم قرار گرفته اند و تقریبا بطور کامل سایر حوزه های اقتصادی بصورت غیرمستقیم از شرایط حاضر، تأثیرپذیر بودند.
ریسک سیستماتیک به قدری بر بدنه اقتصاد کشور سایه افکنده که برآورد خروج از ابهام به وجود آمده، مشخص نیست. در شرایط تداوم عدم قطعیت و تأثیرگذاری عمیق ریسک سیستماتیک، استفاده از هرگونه ابزار حمایتی از بازار سهام و شفاف سازی شرکت ها در این مقطع با توجه به تداوم شرایط، برای کنترل سقوط قیمت ها و نقدشوندگی بازار، کارآمدی لازم را ندارد.
مخلص کلام: بازگشایی بازار در شرایط جنگی، جز شناسایی زیان برای سهامدار و خسارت به وجهه نهاد ناظر و بورس کشور، پیامدی ندارد.