مدیرعامل بانک صنعت و معدن، بازتعریف نقش بانک‌های تخصصی، اصلاح مدل کسب‌وکار بانک‌ها و حرکت از بانکداری ترازنامه‌محور به سمت معماری نوین تأمین مالی را از الزامات اصلاح نظام بانکی دانست و تأکید کرد: در تأمین مالی پروژه‌های بزرگ و پیشران باید میان «بنگاه‌داری» و «بنگاه‌سازی» تفاوت قائل شد.

به گزارش کیوسک خبر به نقل از روابط عمومی بانک صنعت و معدن، دکتر محمود شایان، در پنل تخصصی سی‌وششمین همایش بانکداری اسلامی، با تشریح چالش‌های ساختاری شبکه بانکی گفت: ناترازی ترازنامه، کیفیت نامطلوب بخشی از دارایی‌ها و مطالبات غیرجاری، محدودیت سرمایه، ضعف حکمرانی شرکتی و فاصله میان قیمت‌گذاری منابع با واقعیت‌های اقتصادی، توان واسطه‌گری مالی بانک‌ها را تحت تأثیر قرار داده است.

‎دکتر شایان با تأکید بر اینکه اصلاح نظام بانکی نباید به افزایش سرمایه یا اصلاح چند نسبت مالی محدود شود، افزود: اصلاح ترازنامه، ارتقای کفایت سرمایه، مدیریت ریسک، تقویت حکمرانی شرکتی و بازطراحی مدل کسب‌وکار بانک‌ها باید به‌صورت هم‌زمان دنبال شود.

‎وی با اشاره به اثر شرایط تورمی و هزینه واقعی منابع بر عملکرد بانک‌ها اظهار داشت: زمانی که نرخ سود بانکی نتواند تورم، هزینه تجهیز منابع و ریسک اعتباری را به‌درستی منعکس کند، سازوکار تجهیز و تخصیص منابع نیز با اختلال مواجه می‌شود؛ از این رو، سیاست‌ها و مقررات بانکی باید ضمن توجه به الزامات سیاست پولی، با واقعیت‌های اقتصادی و نیازهای تأمین مالی تولید نیز تناسب داشته باشند.

‎دکتر شایان با بیان اینکه «بانک دولتی نمی‌تواند با مدل کسب‌وکار سنتی، مأموریت توسعه‌ای جدید را دنبال کند»، بر ضرورت عبور از تأمین مالی صرفاً متکی بر ترازنامه تأکید کرد و گفت: بانک باید به طراح و راهبر تأمین مالی تبدیل شود و منابع خود را در کنار ظرفیت بازار سرمایه، صندوق‌های ضمانت و سرمایه‌گذاری، تأمین مالی زنجیره‌ای و پروژه‌ای و سایر ابزارهای مالی به کار گیرد.

‎وی تصریح کرد: بانک‌های تخصصی طی سال‌ها، دانش و تجربه قابل توجهی در طراحی، ارزیابی، تأمین مالی و نظارت بر پروژه‌های بزرگ کسب کرده‌اند. اجرای طرح‌هایی مانند نیروگاه‌ها، پتروشیمی‌ها، صنایع بزرگ و پروژه‌های زیربنایی نیز تنها به تأمین منابع مالی محدود نیست و به شناخت صنعت، طراحی ساختار مالی، ارزیابی اقتصادی، مدیریت ریسک و نظارت تخصصی نیاز دارد.

‎مدیرعامل بانک صنعت و معدن تأکید کرد: نقش‌آفرینی بانک‌های تخصصی در ایجاد و توسعه پروژه‌های بزرگ، در صورت برخورداری از ضوابط شفاف و نظارت مؤثر، می‌تواند در قالب «بنگاه‌سازی» و ایجاد ظرفیت‌های جدید تولیدی و زیرساختی تعریف شود.