در حالی که نبرد نابرابر تحمیل‌شده به کشور، معادلات امنیتی منطقه را دستخوش تغییر کرده است، پیکره اقتصاد ایران با اتکا به زیرساخت‌های حیاتی و انسجام نهادهای اجرایی، الگویی از تاب‌آوری را به نمایش گذاشته است. تجربه تاریخی نشان می‌دهد جنگ‌ها هرگز همه بخش‌های اقتصادی را یکسان تحت تأثیر قرار نمی‌دهند؛ در این میان، اقتصاد ایران با وجود فشار بر حوزه‌های وابسته به ثبات مانند گردشگری و حمل‌ونقل، توانسته است با حفظ چرخش صنایع مادر و شبکه توزیع کالاهای اساسی، اقتدار معیشتی خود را تثبیت کند.

به گزارش کیوسک خبر، در بحران‌های نظامی، تمرکز افکار عمومی عمدتاً بر تلفات انسانی و خسارت‌های فیزیکی متمرکز است، اما در لایه‌های زیرین، تغییراتی عمیق‌تر در حال وقوع است که آینده اقتصادی جوامع را رقم می‌زند. آنچه در روزهای اخیر و همزمان با تشدید تنش‌ها در منطقه مشاهده می‌شود، نه صحنه‌ای از اختلال مقطعی، بلکه نمایشی از پایداری ساختارهای اقتصادی کشور در برابر یکی از سخت‌ترین آزمون‌هاست. هماهنگی کم‌نظیر میان نهادهای پولی، مالی و خدماتی، مانع از فروپاشی چرخ‌های حیاتی اقتصاد شده و پیام روشنی از خوداتکایی و بلوغ مدیریتی به ناظران خارجی مخابره کرده است .

طبیعتاً در این مسیر، شدت آسیب‌پذیری بخش‌های مختلف اقتصادی یکسان نیست. صنعت گردشگری و حمل‌ونقل هوایی همواره در خط مقدم آسیب‌های ناشی از ناامنی قرار داشته‌اند. با بسته شدن نسبی حریم هوایی منطقه و لغو گسترده سفرها، این بخش‌ها رکود قابل پیش‌بینی را تجربه می‌کنند . با این حال، تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که صنعت گردشگری خاورمیانه از ظرفیت بالایی برای بازیابی سریع برخوردار است و به محض بازگشت ثبات، دوباره به مدار رونق بازخواهد گشت . این توقف موقت، هرگز به معنای ازکارافتادگی دائمی این ظرفیت عظیم اشتغال‌زا نیست.

در نقطه مقابل، ستون‌های اصلی اقتصاد کشور که به آن «اقتصاد مقاوم» معنا می‌بخشند، پایداری چشمگیری از خود نشان داده‌اند. صنایع زیربنایی همچون آب، برق، گاز و پالایشگاه‌ها علیرغم تهدیدات امنیتی، با کمترین میزان اختلال به فعالیت خود ادامه داده‌اند. هرچند آسیب فیزیکی به تأسیسات ملموس می‌تواند خسارت‌زا باشد، اما ماهیت حیاتی این خدمات باعث شده است که تداوم آنها در اولویت نخست راهبردهای دفاعی و مدیریتی کشور قرار گیرد. این بخش‌ها به دلیل اتکا به سرمایه فیزیکی و نیروی انسانی متخصص، کمتر از بخش‌های خدماتی دچار رکود ناشی از جو روانی می‌شوند .

از منظر کلان، تجربه ماه‌های اخیر نشان داده است که ساختار اجرایی کشور با رصد لحظه‌ای و تصمیم‌سازی پیش‌دستانه، از بروز بحران در زنجیره تأمین کالاهای اساسی جلوگیری کرده است. همگرایی نظام بانکی در تزریق هدفمند نقدینگی به خطوط تولیدی و همکاری نهادهای توزیع‌کننده، سبب شده است که علی‌رغم همه فشارهای روانی برای ایجاد صفوف کاذب و احتکار، بازارهای داخلی به وضعیت نسبتاً عادی خود ادامه دهند . این هماهنگی میدانی، حاکی از عبور اقتصاد کشور از مرحله انفعال به مرحله کنش‌گری هوشمند در بحران‌هاست.

البته جنگ همواره هزینه‌های خاص خود را بر پیکره تولید ملی تحمیل می‌کند. بنگاه‌های صنعتی با دو چالش عمده تأمین مواد اولیه و افت تقاضا مواجه هستند و ابهام در چشم‌انداز آینده، تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری جدید را دشوار ساخته است . در این میان، نقش حمایت هدفمند از صنایع کوچک و متوسط و تسهیل تأمین مالی آنها، نقشی کلیدی در عبور از این پیچ تاریخی دارد .

در مجموع، آنچه از مجموع داده‌های میدانی و تحلیلی برمی‌آید، تصویری از یک اقتصاد در حال عبور است؛ عبوری هوشمندانه از موج‌های سنگین نااطمینانی. شوک‌های ارزی و تورم‌های وارداتی که پیش‌تر می‌توانست کشور را دچار تلاطم کند، امروز با تمهیدات اندیشیده‌شده در حوزه سیاست‌های پولی و ارزی، مهار شده‌اند. اقتصاد ایران اگرچه در قلب طوفان قرار دارد، اما ساختارهای مستحکم خود را به‌عنوان سپری در برابر فشارهای بیرونی به کار گرفته است و این همان معنای واقعی اقتدار اقتصادی در شرایط جنگی است .