بهار ۱۴۰۵ برای بازار مسکن ایران با تصویری دوگانه آغاز شده است: در سویی، رکود معاملاتی و در سوی دیگر، پایداری قیمت‌ها. این بازار که هم‌زمان با فضایی از نااطمینانی سیاسی و اقتصادی مواجه شده، نه دچار شوک قیمتی شده و نه نشانه‌ای از رونق نشان می‌دهد؛ بلکه در وضعیتی از «انتظار محتاطانه» به سر می‌برد که تحلیل آن، نیازمند واکاوی سناریوهای پیشِ روست.

به گزارش کیوسک خبر، بازار مسکن ایران در نیمه ابتدایی بهار ۱۴۰۵، ترکیبی کم‌سابقه از رکود عمودی معاملات و مقاومت قابل‌توجه فروشندگان در برابر کاهش قیمت را تجربه می‌کند. آنچه این وضعیت را از دوره‌های مشابه متمایز می‌سازد، هم‌زمانی آن با افزایش تنش‌های منطقه‌ای و فضای نیمه‌جنگی است؛ عواملی که معمولاً رفتار بازیگران بازارهای دارایی را دستخوش تغییر می‌کنند، اما بازار مسکن واکنشی حساب‌شده و متفاوت از خود نشان داده است.

بررسی روندهای موجود حکایت از آن دارد که حجم معاملات در سطحی بی‌سابقه پایین قرار گرفته، اما قیمت‌ها نه تنها ریزش قابل ملاحظه‌ای نداشته، بلکه با تکیه بر انتظارات تورمی و نگاه سرمایه‌ای به مسکن، از مقاومتی ساختاری برخوردار شده‌اند. خریداران مصرفی که قدرت خریدشان در اثر فاصله عمیق میان درآمد و قیمت محدود شده، ترجیح می‌دهند تصمیم‌گیری را به زمان دیگری موکول کنند. در مقابل، فروشندگان نیز با اتکا به تجربه تورم‌های گذشته، از مواضع قیمتی خود عقب‌نشینی نمی‌کنند.

این رفتار دوگانه، تصویری از «تعلیق معاملاتی» را شکل داده است؛ بازاری که در آن عرضه و تقاضا در عمل به هم نمی‌رسند، اما هر دو طرف منتظر تغییر در متغیرهای کلان اقتصادی هستند. نکته مثبت اما قابل تأمل، نبود شوک‌های ناگهانی در این بازار است. برخلاف برخی بازارهای مالی که با کوچک‌ترین نوسانی دچار تلاطم می‌شوند، مسکن نشان داده که می‌تواند در برابر تنش‌های مقطعی، ایستادگی کند.

در این میان، سه سناریو برای آینده بازار مسکن قابل تصور است. سناریوی نخست، «تداوم رکود تورمی» نام دارد؛ وضعیتی که در آن با حفظ سطح فعلی تنش‌ها، حجم معاملات پایین و قیمت‌ها نسبتاً باثبات باقی می‌مانند. در سناریوی دوم که مبتنی بر تشدید نااطمینانی‌هاست، احتمال هدایت بخشی از نقدینگی سرگردان به سمت مسکن به عنوان یک دارایی امن وجود دارد که می‌تواند منجر به رشد اسمی قیمت‌ها بدون افزایش معاملات مصرفی شود.

اما سناریوی سوم که خوش‌بینانه‌ترین وضعیت را ترسیم می‌کند، به کاهش تدریجی تنش‌ها و بهبود نسبی چشم‌انداز اقتصادی وابسته است. در این حالت، تقاضای انباشته‌شده می‌تواند به تدریج وارد بازار شود و رونق ملایمی را به معاملات بازگرداند. آنچه این سناریو را از دو وضعیت دیگر متمایز می‌کند، تأکید بر نقش سیاست‌گذاری هدفمند در حوزه مسکن و پایش انتظارات تورمی است.

در مجموع، آنچه بازار مسکن ایران را در شرایط کنونی امیدوارکننده می‌کند، پرهیز از واکنش‌های شتابزده و حرکت در چارچوب روندهای بلندمدت است. بازار در حالی وارد بهار شده که نه دچار فروپاشی شده و نه در تله رونق کاذب گرفتار آمده است؛ بلکه با درکی واقع‌بینانه از شرایط، خود را برای هر سناریویی آماده می‌کند. این انضباط رفتاری، سرمایه‌گذاران و متقاضیان مصرفی را به این واقعیت رهنمون می‌سازد که آینده بازار مسکن، بیش از آنکه تابع شوک‌های لحظه‌ای باشد، به متغیرهای بنیادین و بازگشت آرامش به فضای کلان اقتصاد گره خورده است.

لینک اینستاگرام:

https://www.instagram.com/p/DW1pIYYjfSL/?utm_source=ig_web_copy_link&igsh=MzRlODBiNWFlZA==