مسعود یوسفی ـ روزنامه نگار

روزگاران رفته در این مرز پرگهر همراه است با کامیابی ها و پیروزی ها و افتخارات بسیار. در عین حال کم نبوده اند روزهای رنج و درد و دشواری که آن ظفرمندی ها و شادکامی ها را در کام مردمان این دیار بسی تلخ کرده است. آنچه که این روزها در سرزمین عزیزمان می گذرد ـ به ویژه تجاوز وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان ـ از همان دست روزهای دشوار و رنجباری است که به آن اشاره رفت. زنده یاد قیصر امین پور در روزگاری که هنوز بهتر از امروز بود گفته بود: « شعاع درد مرا ضرب در عذاب کنید/ مگر مساحت رنج مرا حساب کنید». معلوم نبود اگر او هنوز زنده بود چه سنجه و فرمولی را برای محاسبه دشواری هایی که امروز از سر می گذرانیم پیشنهاد می کرد. از توضیح چیستی و چرایی این دشواری ها و سختی ها می گذرم؛ چرا که مردم خیلی بهتر از نگارنده از دلیل آن ها با خبر هستند. به جای آن تنها به ذکر این نکته بسنده می کنم که مردم ما نشان داده اند که تحمل همه نوع مشکل اعم از گرانی و تورم و بیکاری و سیل و زلزله و بیماری و مصائب و مشکلاتی از این دست را دارند. به هر ترتیب این روزها هم می گذرد و پرستوها، این پیک های بهار و خرمی و کامیابی باز هم به آسمان شهرهای مان بازمی گردند. امید که نوروز پیش رو سرآغاز و طلیعه روزهای خوش، فرخنده و خجسته برای همگان باشد و به روزگاران آسودگی و فراوانی و فراخی دست پیدا کنند؛ آمین!