هوش مصنوعی و گسترش مراکز داده، فشار تازه‌ای بر بازار جهانی مس وارد کرده است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که هم‌زمانی رشد دیتاسنترها و گذار به انرژی پاک، تقاضا را به سطحی بی‌سابقه می‌رساند، در حالی که عرضه به دلیل محدودیت‌های معدنی، توان پاسخگویی ندارد.

به گزارش کیوسک خبر، هرچه جهان به سمت دیجیتالی شدن پیش می‌رود، نیاز به مس بیشتر می‌شود. این فلز سرخ که زمانی عمدتاً در ساخت‌وساز و کابل‌کشی شهری کاربرد داشت، امروز به یکی از مواد کلیدی در دو روند بزرگ جهانی تبدیل شده است. نخست، گسترش مراکز داده برای پردازش هوش مصنوعی که هر کدام به هزاران کیلومتر سیم مسی، تجهیزات خنک‌کننده و اتصالات پرقدرت نیاز دارند. دوم، توسعه خودروهای برقی و انرژی‌های تجدیدپذیر که مصرف مس در آنها چندین برابر فناوری‌های قدیمی است. این دو جریان به طور هم‌زمان و با شتابی بالا، بازار را تحت فشار قرار داده‌اند.

در سوی مقابل، اما تصویر کاملاً متفاوت است. معادن بزرگ مس در آمریکای جنوبی و آفریقا با افت شدید عیار سنگ مواجه شده‌اند. یعنی برای استخراج هر تن مس، باید حجم بسیار بیشتری از خاک جابجا شود که هزینه‌ها را به شدت افزایش می‌دهد. همچنین، فرآیند اکتشاف و راه‌اندازی معادن جدید، به دلیل پیچیدگی‌های زیست‌محیطی و اداری، معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ سال زمان می‌برد. در نتیجه بسیاری از پروژه‌های جدید حتی به مرحله بهره‌برداری هم نرسیده‌اند.

برآوردهای بین‌المللی نشان می‌دهد که تولید جهانی مس تا سال ۲۰۳۰ به اوج خود می‌رسد و پس از آن کاهش می‌یابد. اما در همان زمان، تقاضا همچنان رو به افزایش است و پیش‌بینی می‌شود از مرز ۴۰ میلیون تن در سال عبور کند. این یعنی بازار با کسری حدود ۸ تا ۱۰ میلیون تنی روبه‌رو خواهد شد؛ عددی که تاکنون بی‌سابقه بوده است.

این کمبود، اثر خود را به سرعت بر قیمت‌ها خواهد گذاشت. صنایع خودروسازی، تولیدکنندگان تجهیزات شبکه و شرکت‌های فناوری، همگی برای سهم خود از این منبع محدود رقابت خواهند کرد. نتیجه این رقابت، افزایش هزینه تولید در بسیاری از کالاهای اساسی و در نهایت فشار بر مصرف‌کننده خواهد بود.

به گزارش کیوسک خبر، با توجه به روندهای فعلی، جهان برای دهه آینده با چالش جدی در تأمین مس مواجه است. بسیاری از سیاست‌گذاران همچنان به گزینه‌های جایگزین مانند آلومینیوم یا فیبر نوری چشم دوخته‌اند، اما واقعیت این است که هیچ ماده‌ای ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد مس، یعنی رسانایی بالا و قابلیت بازیافت را ندارد. بنابراین، تنها راهکار مؤثر، سرمایه‌گذاری در سه حوزه کلیدی است: اکتشافات جدید با فناوری‌های پیشرفته، افزایش نرخ بازیافت مس که اکنون کمتر از ۳۰ درصد است، و بازطراحی تجهیزات الکترونیکی برای کاهش مصرف این فلز. اگر این اقدامات به موقع انجام نشود، نه تنها بازار مس، بلکه سرعت تحول دیجیتال و انتقال انرژی نیز با مانع بزرگی روبه‌رو خواهد شد و در نهایت اهداف اقلیمی و فناورانه جهان به تأخیر می‌افتد.

.